Przeszkody w zawarciu związku małżeńskiego. Prawo Kodeksu

Przeszkody zawarcia związku małżeńskiego dzielą się na przeszkody mocy prawa Bożego (pokrewieństwo w pierwszym stopniu, impotencja, istniejący związek małżeński), przeszkody prawa kanonicznego, przeszkody absolutne (święcenia kapłańskie).


Przeszkody Kodeksu Prawa Kanonicznego:
1. Wiek – małżonkowie powinni być pełnoletni, w niektórych przypadkach udokumentowanych ważnych powodów za zgodą sądu może dojść do ślubu z kobietą, która ukończyła 16 lat.
2. Ważny węzeł małżeński (zabroniona jest bigamia).
3. Niemoc płciowa – gdy przynajmniej jedna z osób jest niezdolna do współżycia małżeńskiego.
4. Święcenia Kapłańskie.
5. Ślub – nieważne małżeństwo zawierają osoby, które składały śluby wieczyste w instytucie zakonnym.
6. Uprowadzenie – gdy mężczyzna uprowadza kobietę i przetrzymuje ją w celu zawarcia z nią małżeństwa, chyba, że kobieta ta po uwolnieniu dobrowolnie wyrazi zgodę na zawarcie małżeństwa.
7. Różna religia – małżeństwa nie mogą zawrzeć osoby wyznające inną religię – nie dotyczy to jednak wyznawców różnych odłamów chrześcijaństwa, natomiast w innych przypadkach podlega dyspensie – co oznacza, że po zapoznaniu się ze sprawą biskup ma prawo wyrazić zgodą na takie małżeństwo.
8. Występek – gdy osoba chcąca zawrzeć związek małżeński zadaje śmierć swojemu małżonkowi, lub małżonkowi osoby, z którą chce wziąć ślub.
9. Pokrewieństwo.
10. Powinowactwo.
11. Przyzwoitość publiczna – publiczny i notoryczny konkubinat.
12. Pokrewieństwo prawne – nie mogą zawrzeć małżeństwa osoby adoptujące z adoptowaną oraz osoba adoptowana i dzieci osoby adoptującej.

Opinie (2) o “Przeszkody w zawarciu związku małżeńskiego. Prawo Kodeksu”

  1. Osoby z niektórymi chorobami (rozprzestrzeniającymi się genetycznie) i zaburzeniami psychicznymi także (nie wiem) nie powinny zawierać małżeństwa. Na przykład osoby z poważnymi zaburzeniami związanymi z natręctwami czy zepołem Aspergera lub innymi formami zaburzeń związanych z autyzmem powinny powstrzymać się od posiadania własnego potomstwa, bo “roznoszą” chore geny po następnych pokoleniach. Jeżeli ktoś o tym wie, a pomimo to ulega tym chęciom, to staje się odpowiedzialny) (?) za cierpienia dzieci i tych, którzy mają z nimi kontakt (np. kolegów, osób w szkole – wiedział, że mo że tak być). ?Czy w związku z tym osoby z tego typu zabyurzeniami w ogóle powinny wchodzić w związki małżeńskie? Osoby te mogą mieć ponadto odmienny rodzaj reakcji emocjonalnych – “dyskarytia”, oziębłość, brak potrzeby bycia kochanym. Podobny zakaz powinien dotyczyć także rodzin (np. rodzeństwa) osób z wyżej wymienionymi zaburzeniami, gdyż ich materiał genetyczny także może przyczynić się do zwiększenia ryzyka powstawania zaburzeń.

  2. Jaśniepan(i), anonim, może wypowiedzieć się negatywnie co do potomstwa osób autystycznych, ale niech nie dyskryminuje rodzeństwa tych osób!
    Wikipedia podaje, że dokładne przyczyny tego spektrum chorób nie są znane. Podłoże genetyczne jest JEDNYM Z a nie jedyną podejrzaną przyczyną. Przypuszcza się: urazy okołoporodowe, wrodzoną toksoplazmozę, uszkodzenia centralnego układu nerwowego i poważne infekcje w okresie niemowlęcym.
    Mógłby anonim wyjaśnić określenie „dyskarytia”? Google znajduje to słowo tylko i wyłącznie na tej stronie – nowy termin autorstwa anonima, który świat powinien poznać?
    Co do braku potrzeby bycia kochanym – anonim najwyraźniej nie oglądał Forresta Gumpa. Sam bohater mówił, że kochał, ale nie umiał tego okazać. Zdrowe rodzeństwo dzieci autystycznych nie może być pozbawione posiadania potomstwa nawet w czyichś myślach z tego powodu!

    Obyś człowieku, nigdy nie musiał weryfikować tego poglądu na swoich dzieciach. NIGDY!
    Piszę jako osoba, która miała objawy autyzmu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.